Tijdelijk huisarrest

Zo dat hebben we ook weer achter de rug, ik kan weer het huis uit.

Hoe beroerd kun je zijn van middelen die je beter moeten maken, en dat 2 X dd met de rest die ik al moet slikken.

Al zeker een jaar loop ik rond met een onverklaarbare bloedarmoede. Niets ernstig maar toch.

Medicijnen tegen bloedarmoede hielpen wel, maar dat neemt nog steeds de oorzaak niet weg. Dus doorgestuurd door de huisarts, naar de specialist. Gelukkig kwam gelijktijdig de uitslag van het bevolkingsonderzoek darmkanker binnen waaraan ik had deel genomen, en die uitslag gaf aan dat er geen afwijkingen waren aangetoond.

Dat was alweer een hele opluchting.

De MaagDarmLever specialist vond het nodig om een onderzoek van de maag en slokdarm te doen via een Gastroscopie. Dat onderzoek had ik al een keer mogen ervaren, ivm behoorlijk erge maagklachten, en een paar jaar later paste een cardioloog (in verband met een TIA) ook nog eens een gelijkend onderzoek toe een zogenaamde TEE, dit om te kijken of mijn hart de oorzaak van het proppen schieten was.

Ik kreeg van de MDL specialist de mogelijkheid om het onderzoek onder een roesje te laten plaats vinden, en dat heb ik met beide handen aangegrepen.

Maar ja dat ging dat niet zonder slag of stoot, want de verpleegkundige had enorme moeite met een infuusnaald te zetten. Collega erbij, maar ook die kreeg het niet voor elkaar. Na een aantal pogingen kwam het voorstel om het eventueel zonder roesje te gaan doen. Dat zag ik helemaal niet zitten. Uiteindelijk lukte het dan toch, met 1000 verontschuldigingen van de verpleegkundige, voor al die blauwe plekken op mijn handen en armen. Nog nooit had ze zo iets meegemaakt, ik gelukkig wel, want ik vond het al heel wat dat ze uiteindelijk de infuusnaald er in kreeg .

Tijdens het onderzoek, waar ik niets van meegekregen heb, zijn er biopten uit de maag genomen, en daar bleek na onderzoek de Helicobacter pylori bacterie in te zitten, die ik zo goed als zeker vanaf mijn kindertijd al schijn te hebben . Of de bacterie de veroorzaker is van de bloedarmoede, dat is nog even afwachten, maar hoe dan ook deze bacterie moest met zwaar geschut bestreden worden .

Gelukkig zit mijn tijdelijk huisarrest er weer op , en hoe het verder gaat, dat zien we dan wel weer.

Hapt zo heerlijk weg !

Hapt zo heerlijk weg !