Een opkikkertje

Gisteren was het een week geleden, dat manlief geopereerd werd, en het gaat gelukkig best wel goed naar de omstandigheden.
Natuurlijk is het even afwachten, hoe het na woensdag gaat zonder morfine.
Weliswaar is manlief ruim 10 kilo lichter uit de strijd gekomen, en ook de goede eetlust, is nog lang niet terug, maar de gang zit er weer in. Voordat die eetkust weer terug is, gaan soms wel een paar weken voorbij schijnt het.
Overdag is hij gelukkig steeds meer op, maar hij is nog wel behoorlijk snel moe.
Maar de huisarts die gisteren op bezoek kwam beaamde onze mening, dat de morfine natuurlijk daar ook debet aan kan zijn.
Manlief viel natuurlijk dit weekend met de neus in de boter, het ontslag uit het ziekenhuis had natuurlijk niet op een beter moment kunnen komen.
Zaterdags eerst al het Nederlandse elftal, en zondag de Formule 1, met de zoon van Verstappen.
Hij genoot van de volgens hem mooie race, die hij tussen het slapen door mooi kon zien.
Het is een feit, thuis lekker in eigen omgeving herstellen en revalideren, gaat vaak veel sneller dan in het ziekenhuis.
Grote spelbreker is natuurlijk wel het weer, even een klein rondje lopen, was natuurlijk ideeaal, maar ja de regen en de wind, zijn niet bepaald gunstig voor iemand die op dit moment zo’n slechte weerstand heeft.
Bovendien is het bijna levensgevaarlijk om buiten te lopen, overal vallen op dit moment de takken om je heen, en daarvoor hoef je niet eens in een bos te lopen.
Er breekt nog wel een spannende tijd aan, maar helaas is dat niet anders, we zijn wel wat gewend de laatste jaren.

Al die mooie boeketten, kaarten, mailtjes, telefoontjes, en bezoekjes helpen je natuurlijk ook door deze tijd heen.
Wel heel opvallend, dat er in deze tijd heel veel kaarten in de bus komen met een (op)kikkertje.
Mooie kaarten met foto’s van Boomkikkers, getekende kikkers, maar ook driedimensionale kaarten met kikkers.
Buiten in onze kleine vijver zijn er de echte Bruine kikkers, druk bezig om voor het nageslacht te zorgen, het leven in de vijver komt weer op gang, na maanden van winterslaap.
In e wintermaanden hebben de Bruine kikkers zich op de bodem van de vijver verscholen, terwijl alles in hun lijfje op een laag pitje werd gezet, zoals de hartslag en de stofwisseling.
Doordat de omgevingstemperatuur nu weer stijgt, worden de koudbloedige kikkers opeens weer actief.
Ik vraag mij af of door dit gebeuren de uitdrukking een opkikkertje ontstaan is.

Hoe dan ook opkikkertjes doen een mens goed, en dan heb ik het niet eens over die andere opkikker…..een borrel.

Bruine Kikker – Rana temporaria

Bruine Kikker – Rana temporaria

2 Replies to “Een opkikkertje”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *