Derde kerstdag

Vandaag hebben we de wandelschoenen maar weer is aangetrokken, je moet per slot van rekening toch wat, om je hoofd leeg te krijgen.

Het was heerlijk loopweer, dus we gingen naar het Deelerwoud. Het was er uitgestorven, in alle opzichten, Alleen een aantal Goudhaantjes hebben we gezien, en een paar Schotse Hooglanders. Eerlijk gezegd, maakte mij dat niet eens zoveel uit. Ik heb geprobeerd om foto’s van het groepje Goudhaantjes te maken, maar het lukte niet echt, om mijn camera stil te houden. Ik was blij dat manlief het bij de kleine route hield, want mijn benen haperden op de 1 of andere manier.  Op een gegeven moment kwamen we bij het bankje dat ik al veel vaker op de foto heb gezet, en ook nu moest het bankje er weer aan geloven. De foto met het bankje wilde ik toevoegen aan mijn reeks 27 december door de jaren heen.

11 jaren 27 december in beeld

We hebben daar even gestaan, genietend van het uitzicht, en toen liepen we nonstop verder richting de auto, en vervolgens reden we richting Barneveld. Onderweg aten we onze boterhammen op.

Er zaten daar al een paar weken Grauwe Gorzen, en daar wilde ik toch heel graag een keer een foto van maken. We waren daar al eerder geweest, en ik heb ze toen ook gezien, maar de afstand was te ver om een foto te maken. Op het moment dat ik ze zag zitten, moest ik eerst scherpstellen, en dan vlogen ze alweer de ruigte in .

Maar toen we goed en wel in Barneveld reden, werd manlief gebeld, door Meander in Amersfoort; 2 januari 2019 om 12u. wordt hij daar verwacht voor de PET scan PSMA. Al met al moest hij er op rekenen dat het ongeveer twee tot tweeëneenhalf uur in beslag zou nemen.

Dat wisten we dan ook weer , en best wel snel allemaal, was onze reactie. We lieten ons (tenminste ik liet mij) de pret niet drukken, en gingen weer verder we waren per slot van rekening al bijna op de plek.

En ik had geluk, na een poosje kwamen vanuit het niets 2 vogels aangevlogen, die mij gelijk opvielen, en bovendien vlogen ze ook nog eens een boom in, en bleven ze daar ook nog een korte tijd in zitten, in ieder geval lang genoeg voor mij om een foto te maken. Ook al zijn het geen super foto’s (veraf en donker) ik ben er blij mee . Ik kon zelfs nog heel even een korte video maken. Deze soort is in Nederland toch een behoorlijk zeldzame verschijning geworden, en zeker in Gelderland.

Manlief was in de auto blijven zitten, hij was blij voor me dat ik een foto had, maar ook blij dat we weer richting huis konden.