De waarheid achter……….

Op 5 februari 1970 werd de 12-jarige Rinie Wielheesen dood en ontkleed aangetroffen in het bos van de Kloosterlaan in Gaanderen. Men arresteerde hiervoor de 22-jarige Jan S. uit Doetinchem, die bekende dat hij Rinie had vermoord. Later komt vast te staan dat hij op het tijdstip van de moord bij vrienden was. Volgens Jan heeft hij bekend onder druk van de politie. Niet lang na de vrijlating van S. arresteert de politie een 17-jarige bouwvakker. Maar ook die blijkt onschuldig te zijn. Een pater uit een naburige abdij is verdacht geweest; deze pater werd later overgeplaatst naar het buitenland wat de verdachtmakingen bij de mensen in de omgeving versterkte. De politie had geen basis voor verdere verdenking van de pater.

Bron.Wikipedia!

27 februari dit jaar werd er aandacht op tv Gelderland aan besteed de moord op Rinie Wielheese.

Ik was het al lang vergeten dat dit item uitgezonden zou worden, want het was net in de periode dat mijn moeder was overleden.

Vanmiddag zouden wij als kinderen bijeen komen bij mijn zus en zwager in Gendringen.

Er moesten nog een aantal dingen geregeld worden zoals een tekst voor het bedankkaartje.

Manlief en ik kwamen er als laatsten en gingen er als eerste weer weg, want gaande weg het uurtje dat we daar zaten leken de griepverschijnselen vooral bij manlief in alle hevigheid weer terug tekomen.

Op de terugweg zie je dan ineens op de wegwijsborden Gaanderen staan, en moet je weer aan dat item denken.

Ik heb haar nooit gekend Rinie, toch heeft de moord op haar een behoorlijk invloed op mijn jeugd gehad.

Opeens was de moord het onderwerp van het gesprek.

Bijna Iedereen op 2 benen, en man was verdacht.

Een heel gezin uit onze straat ging er helemaal aan onderdoor, omdat hun zoon ten onrechte (bleek achteraf)verdachte was.

De vader was leraar op de technische school, en verongelukte dodelijk met zijn scooter of bromfiets.

Er werd beweerd dat hij overmand door schaamte en verdriet niet goed had opgelet in het verkeer, of misschien nog erger.

Je was bang en je werd bang gemaakt, want iedereen kon het zijn.

De geruchten deden volop de ronde,vooral het gerucht over de Pater in de Slangenburg, die volgens de geruchten de moordenaar was, en daarom later werd overgeplaatst naar het buitenland.

Ook ging heel lang het gerucht dat de vader van Rinie de moordenaar was.

Jaren later toen ik aan mijn Ziekenverzorgster opleiding was begonnen in Varsseveld reed ik regematig op de fiets van Doetinchem naar Varsseveld.

Onderweg kwam ik dan ook altijd langs het wegwijzerbordje van de bewuste Abdij in de Slangenburg.

En altijd weer, ging ik dan in de versnelling, dat stukje fietspad was ook nog eens behoorlijk donker, door het dichte bladerdak, en dat maakte het extra eng.

Ik werd bevriend met iemand die de zelfde opleiding deed.

Zij woonde in Gaanderen, en van haar hoorde ik dat zij 1 van de laatste was die Rinie nog in leven had gezien.

Zij was 1 van de vriendinnetjes die die bewuste avond samen met Rinie, van de gymnastiek naar huis fietste.

Rinie moest het laatste stuk de andere kant op en daardoor altijd alleen fietsen.

Ook die avond, gingen ze gezamelijk naar de gymnastiek.

Rinie vroeg de broer van mijn vriendin of hij de sierraden van haar zolang bij zich wilde houden, omdat ze die nog om had. Op welk moment hij dat vroeg, weet ik niet meer.

Na de moord was hij door dat feit dat hij in het bezit van die sierraden was, een verdachte.

De broer van mijn vriendin is toen zo onmenselijk verhoord door de politie, dat hij jaren later daar nog een trauma aan over had gehouden.

Ondanks dat de anderen konden beamen dat het zo met de sierraden was gegaan, werd hij maar niet geloofd.

Op een gegeven moment kwam zijn verhaal toen ook in de krant te staan.

De naam van de krant was toen nog de Graafschapbode.

Heel veel jaren later, toen mijn moeder in een aanleunwoning kwam te wonen van een verzorgingshuis, bleek de overbuurman een oud politieagent te zijn die bij het moordonderzoek betrokken was.

Hij liet daar nauwelijks iets over los, wilde er eigenlijk niet over praten, en was er nog steeds kapot van.

Eigenlijk was er jaren later bijna niets over de moord te vinden, en hoorde je er ook nooit meer iets over.

En dan opeens is er Peter R de Vries en ex-hoofdcommissaris J. Blaauw

En nu dan ook tv Gelderland

Of de waarheid over deze moord ooit boven komt ????

Omroepgelderland dossier Rinie Wielheesen

Fietsenindeachterhoek Wielheesen

4 Replies to “De waarheid achter……….”

  1. Dankjewel Annelies voor je reactie. De geestelijk leiders die licht en liefde hadden moeten brengen ( dat betekent dat ze werkelijk naar de maatstaven van de bijbel leefden, vooral als onderwijzers en geestelijke leiders van het volk) misbruikten en brachten angst (prediking van de hel en verdoemenis) wat dus niets met God (is liefde en pijnigt niemand voor eeuwig) ) gemeen heeft. Integendeel maar de werken van de duivel laat zien. P. Otten was niet alleen met zijn geheime onderdrukkende seksuele activiteiten, maar nog een pater heeft daar flink huisgehouden. Beiden zijn door de R.K kerk destijds naar het buitenland verplaatst. Nogmaals doe ik beroep op alle engelen van de hemel en stuur het naar God JHWH die er te zijner tijd licht op mag werpen en zich nu met zijn liefde mag ontfermen over alle slachtoffers die op een gruwelijke wijze zijn misbruikt en voor hun hele leven zwaar zijn getraumatiseerd.

  2. Waarom is Pater Otten niet verder aan de tand gevoeld toen? Hij is later wel voor kindermisbruik aan de kaak gesteld. Ik heb hem goed gekend en wat hij daar onder die pij deed en achter de dikke muren van St. Williebrod abdy is te raden.
    Hij fietste nota benen altijd over de Kloosterlaan met een omafiets en rammelende kettingkast. Hij, de z.g.n. heilige goedzak, die kindertjes misbruikte, kon zo maar zijn vrije gang gaan. En de kerk, die hem op slinkse wijze naar het buitenland verplaatste, is nog laakbaarder. P. Otten kon vrolijk verder gaan met zijn zieke wellustige geest. Vreemd genoeg vind je nu geen enkele foto van hem terwijl hij zoveel goede werken heeft verricht, hulp priester van Gaanderen was en zelfs het hoofd van de Abdij. Ik heb deze man in de abdij bezocht toen ik 25 jaar was om te zeggen dat ik geen deel meer van een valse religie wilde zijn aangezien ik de waarheid had ontdekt. Ik gaf hem het boekje met de titel: “De waarheid die u vrij kan maken”. Hij nam het aan en draaide het om. Hoe symbolisch moet dat zijn geweest. Toen ik 30 jaar oud was las ik op de voorpagina van de Graafschapbode van destijds dat P. Otten was aangeklaagd wegens kindermisbruik in de jaren ’70. Hoe is deze zaak afgelopen? Daar hoor je niets meer over. Mijn inziens is deze man met een groot leugen het graf ingegaan. Zijn persoon is omringd met heel veel vragen. Hoe komt dat nu kunt u zich afvragen. Deze zaak is een rare en een zeer onbevredigende kwestie. Ik denk dat de kerk daar 100% debat aan is met het falen van de politie die op een of andere manier steeds op een vals spoor werd gezet. In het donker werkt de duivel omdat zijn zaken niet mogen ontdekt worden. In dit geval is er nooit licht op gekomen waar ik nog altijd op hoop. Voor de nabestaanden en allen die zich er toen bij betrokken hebben gevoeld. Ja het was het trauma van Gaanderen. Mijn eens zo veilige, rustige en vredelievende dorpje dat ruw verstoord werd door deze moord en er voor zorgde dat angst in de bossen rondzwierf.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *