De Grote Zee-eend

Vandaag eindelijk een Grote Zee-eend – Melanitta fusca gezien. We moesten er wel voor naar Wijchen rijden naar de Loonse Waard, maar dat gaf niet, manlief had wel zin om een stukje te rijden. Maar daar aangekomen had manlief geen puf meer om nog een stukje te lopen, en daarom bleef hij in de auto.

Ik nam onze hond mee, want die had op zijn manier hoge nood. In eerste instantie kon ik nergens een eend bekennen die ook maar iets op een Grote-Zee-eend leek, en ik had de moed al een beetje opgegeven. Ik besloot een stuk om het water lopen, want onze hond had per slot van rekening ook zijn beweging nodig .

En opeens zag ik in de verte een eend boven water komen, en ik had geluk want de eend kwam richting ons gezwommen. Het bleek de Grote Zee-eend te zijn , die druk aan het duiken was, op zoek naar iets eetbaars. Ondertussen kwam er steeds meer wind op zetten, waardoor het water begon te golven, en daardoor werd ik steeds onstabieler op de benen, en kreeg ik steeds meer moeite om foto’s te maken. Gelukkig lukte het wat beter toen ik met 1 van mijn knieën ging liggen/steunen, op het gedeelte waar de flexihondenriem zich in oprolt.

Het bleek om een nog jong mannetje  te gaan, en hij was nu al een prachtige eend om te zien. De Grote Zee-eend is een eend die in het noorden van Europa broed, en in Nederland, zeker in het binnenland een zeldzame wintergast of doortrekker is.

Totaal verkleumd maar voldaan ging ik weer terug naar de auto. En gelukkig zijn er een aantal foto’s toch redelijk gelukt.